Avucumuzdaki Yıldırım
çok yüksek miktarlarda elektrik enerjisini depolamayı başardılar. Kapasitörlerin bir
parçası olarak iki metal tabakanın arasına yerleştirilen bu cam şeritler, kalp ritmini
düzenleyici defibrilatör gibi cihazlarda çok yüksek miktarda enerjiyi bir anda
boşaltabiliyor. Hatta bu kapasitörlerin yeni nesil elektrikli taşıtlarda enerji kaynağı
olarak kullanılabileceği düşünülüyor. Genellikle dikdörtgen plaka şeklinde
malzemeden yapılan kapasitörler, bataryaların yapamadığı görevleri
yapabildiği için, elektronik alanında hayati öneme sahip. Her bir kapasitör,
dielektrik ismi verilen ve elektrik enerjisini depolayıp birdenbire büyük miktarlarda
boşaltabilen yalıtkan bir malzeme içerir. Kapasitörlerin bataryalara oranla çok
hızlı bir şekilde şarj edilebilme ve bu enerjiyi boşaltma kapasitelerine sahip
olmaları onları, fotoğraf makinesi flaşları ve dizel motorların marş düzenekleri gibi,
güçlü enerji sinyallerine ihtiyaç duyulan durumlarda çok kullanışlı hale getirir. Aynı
zamanda kapasitörler, sadece binlerce kezle sınırlı dolup boşalabilme kapasitesine
sahip olan bildiğimiz şarj edilebilir pillerden farklı olarak, milyonlarca kez
şarj-deşarj olabilme kapasitesine sahiptir. Araştırmacılar modern cihazların artan
elektrik gücü ihtiyaçlarını karşılamak için daha çok elektrik depolayabilen
malzeme arayışı içerisindeler ve endüstriyel cam teknolojisi de bu noktada
karşımıza çıkıyor. Endüstriyel camlar evlerimizde kullandığımız pencere
camlarından ve aynalardan çok daha sağlamdır ve tekrarlanan kimyasal
tepkimelere karşı daha dayanıklıdır. Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunan
Pennsylvania Devlet Üniversitesi Malzeme Bölümü’nden araştırmacılar,
plazma ve LCD televizyonlarda kullanılan baryum alüminyum borosilikat olarak
adlandırılan çok ince bir endüstriyel camın, yüksek-enerji depolayan kapasitörlerde
günümüzde yaygın olarak kullanılan polipropilene kıyasla iki kattan daha fazla
elektrik depolayabildiğini keşfettiler. Materials Letters dergisinin
internet sayfasında bildirildiğine göre araştırmacılar, 50 mikrometre (bir saç
telinin yarıçapı) kalınlığındaki cam parçalarını 10-20 mikrometre kalınlığa
inene kadar aside maruz bıraktılar. Daha sonra, elde ettikleri malzemeyi
iki elektrot arasına sıkıştırıp artan miktarlarda elektrik akımı vermek
suretiyle malzemenin elektrik enerjisine dayanma eşiğini tespit ettiler. Malzeme
bu eşiğe (yaklaşık 22.000 Volt) ulaştığında depolanan enerji, yazarlardan biri
olan Nicholas Smith’in ifadesiyle, “havadaki bir şimşek gibi” boşaldı.
Smith’e göre bu kadar yüksek miktarlarda enerji depolayabilme
kapasitesi, camı kapasitör ve benzeri enerji depolayan ürünler üzerine çalışan
insanların ilgi odağı haline getirmiştir. Maliyetinin de düşük olması, bu
malzemeyi, maliyeti genelde yüksek olan özel polimerler veya nanobileşikler
üzerinde çalışan araştırmacılar açısından daha da cazip hale getirmiştir.
http://sciencenow.sciencemag.org/cgi/content/full/2009/505/2
Bilim ve Teknik Dergisinden alıntıdır.

0 yorum yazılmıştır